เกาหลีมีอะไรดีมากกว่าที่คิด 7 วัน 6 คืน เที่ยวง่ายสบายกระเป๋า


กลับมาเขียนblog อีกครั้ง หายตัวไปหลายเดือน เดือนนี้กลับด้วยความฟิน จัดทริปโซลเกาหลีใต้ 7 วัน 6 คืน เงินนี่หมดตัวกันไปเลยทีเดียว  ประเด็นมันมาจาก  น้องหมูนั่งทำงานเพลินอยู่ พี่หมูจู่ๆก็เอ่ยคำถาม

พี่หมู : “น้องเรียนจบแล้วอยากไปเที่ยวไหนไหม”

น้องหมู : “เอาจริงๆมั้ยพี่  ใจหนูอยากไปเกาหลีใต้มาก อยากไปติ่ง กินนู่นนี่นั่น เนี้ยฝันมาตลอดว่าเรียนจบแล้วจะไปเกาหลีใต้ให้ได้ อยากไปหาสามแฝด มินกุก แดฮัน มันเซ”

พี่หมู : “ไปดิ ป่ะ จองเลยรอโปรก่อนนะ”

เราสองคนก็รอคอยโปรมาเรื่อยๆ จนวันนึง กดไปเรื่อยๆ ไปเจอโปรของ AirAsiaGo  จอง ตั๋วบินพร้อมโรงแรม ค่าเสียหาย ตีเป็นกลมๆเลยแล้วกัน  7,000 บาท ได้ตั๋วมาแล้วรอวันไป

ใกล้ๆวัน ก็ได้ตั๋วถูกๆ จากโปร TAA Promo. 50% off ขอนแก่น-กทม และ กทม-ขอนแก่น ค่าเสียหาย ตีเป็นเลขกลมๆ 900 บาท  เย้!!

.

.

วันเดินทางมาแล้ว 18 สค 58 เดินทางจากขอนแก่นไปกรุเทพฯ 13.55 – 14.50 โดยประมาณ ไปก่อนเผื่อเครื่องดีเลย์ยังพอแก้ไขทัน รอต่อเครื่องอีกที 01.55 ของวันที่ 19 สิงหาคม 2558

ออกเดินทางจากสนามบินท่าอากาศยานดอนเมืองไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน

IMG_20150818_143437

everyone can fly

IMG_20150819_011752

เข้าgate ต่อแถวขึ้นเครื่อง

IMG_20150819_013111

อยู่บนเครื่องแล้วนะ เจอกันที่เกาหลีใต้

IMG_20150819_073438

ถึงสนามบินอินชอนใหญ่มาก หมอกหนา

 

วินาทีที่เครื่องแลนดิ้ง ยิ้มไม่หุบมาถึงเกาหลีแล้วหรอนี่ ดีใจ บอกไม่ถูก ตื่นเต้น ดีใจ พอลงจากเครื่องแล้วก็ต้องเดินไปขึ้นรถไฟเพื่อจะผ่านด่านตม. ที่ใครๆ ก็เล่าลือว่า โหด!!  นักหนา

IMG_20150819_073547

แผนที่ของสนามบินอินช็อน ใหญ่มาก ลงจากเครื่องแล้วต้องนั่งรถไฟอีก 5-10 นาที

IMG_20150819_073902

ต่อรถไฟเข้าไปในตัวสนามบินอีกที  รอคิว….

 

……..พอถึงตัวสนามบินจริงๆแล้วก็เดินตามป้ายมาอีกนิดหน่อย ก็จะถึงตม. ช่วงเวลานี้ตื่นเต้นสุดๆ ช่วงเวลาแห่งทางแยก ที่ได้อยู่ ห้องเย็นกินเบอร์เกอร์กับโคล่านั่งรอกลับไทย หรือ จะได้ เดินเฉิดฉายออกไปกระโดดโลดเต้นหาเหล่าโอ้ปป้าของเรา มาถึงแล้วก็อย่าทำตัวเงอะงะ เดินเข้าไปต่อแถวเลยไม่ต้องกลัว รวมความกล้าทั้งหมดที่มีในชีวิต เตรียมหูไว้ฟังให้ดีดีถ้าไม่เก่งการสื่อสารภาษาอังกฤษ พี่ตำรวจก็จะจัดคิวให้เราเข้าด่านเอง ห้ามเลือกนะ ระบบใหม่แล้วนะจ๊ะ ยิ่งใกล้ถึงคิวนี่ยิ่งตื่นเต้นเพราะ คนก่อนหน้าReject กันเกือบทุกคน ได้ถูกเชิญไปห้องเย็น ถึงคิวเรา ก็เดินมุ่งมั่นหายใจลึกๆ พูดในใจว่า “ตูต้องผ่าน!”  อย่างแรกยิ้มอ่อนๆให้พี่ตำรวจ1ที แล้วก็พี่ตำรวจก็ยิ้มตอบยื่นมาขอดู Passport เปิดทุกหน้าที่เคยผ่านการสแตมป์ ดูแบบละเอียด ส่ายหน้าไปมาหน้าเริ่มบูด และการสนทนาก็เริ่มขึ้น

ตม. : มากี่วัน?

น้องหมู : 7 วัน  (ยกนิ้วขึ้น7นิ้ว)

ตม. : มากับใคร?

น้องหมู : มายบอยเฟรนด์

ตม. : เขาอยู่ไหน?

น้องหมู : (มองหา…แล้วก็ชี้ไปทางข้างหลัง พี่ตำรวจ) นั่น

 **สนทนากันเป็นภาษาอังกฤษเด้อ พี่ตำรวจสำเนียงเกาหลีฟังยากมาก  น้องหมูสำเนียงไทยชัดเจน**

พี่ตำรวจมองไปตามมือที่ชี้ แล้วก็ลุกไปจากเก้าอี้ชะโงกไปดูหน้าพี่หมูที่อยู่ด้านหลัง กลับมานั่ง พยักหน้า มือคว้าตราประทับปั้มลงสมุด ยิ้มอ่อนให้ ผายมือให้สแกนลายนิ้วมือแล้วก็คืน Passport เสียงเครื่องสแกนก็ดังขึ้น “Welcome To KORAE” วินาทีนั้น ตื่นเต้นดีใจสุดๆ แบบผ่านแล้วโว้ย!!!! น้ำตาจะไหล ได้เที่ยวเกาหลีจริงๆ แล้ว

เดินออกมารอพี่หมูสักหน่อยพี่หมูก็เดินตามมา พี่หมูเล่าว่า ตม. ถามว่า how long you stay? ตอบไปว่า 7 days แล้วก็โดนเปิดสมุดอยู่นานมาก พลิกไปมา หลายรอบ แล้วก็ผ่านมาได้ เย้ ในที่สุดก็ได้มาเกาหลีด้วยกันจริงๆ ยิ้มปริ่ม >_____<

IMG_20150819_080149

จากนั้นเดินหา G25 ซื้อบัตร TMoney เอาไว้ใช้จ่ายค่ารถไฟ รถเมล์ และก็ร้านสะดวกซื้อ เรียกว่าบัตรคุ้มค่าเอาอยู่ เติมเงินให้เรียบร้อยแล้วก็พร้อมเดิมทางโลด

IMG_20150819_081630 บัตร TMoney ลาย น้องบราวน์ น่ารักจับใจ

เส้นทางจากสนามบินเข้าโซลมีหลายทาง ทั้งแท็กซี่ รถไฟเอ็กเพรส รถไฟธรรมดา เวลาถึงก็เฉลี่ยไล่ๆกัน

IMG_20150819_085521

เดินตามป้ายมาเรื่อยๆ ก็จะเจอทางรถไฟ

ตารางรถไฟเกาหลีใต้ สับสนวุ่นวาย

เส้นทางรถไฟของดูวุ่นวายยาต่อการจำ ยังแอบเห็นคนเกาหลีเองก็ยังใช้แอพช่วย อยากจะแนะนำให้โหลดแอพลิเคชั่น  Subway Korea เด้อ สีเหลืองๆ แบบนี้…..

Subway Korea

เมนูเป็นภาษาอังกฤษ ใช้ง่าย สะดวก คำนวณเงินให้พร้อมเสร็จสัพในตัวเดียว

 

……..ทริปนี้ขอเลือกรถไฟแบบธรรมดาประหยัดงบและเราก็ยังไม่เข้าโซลเลยซะทีเดียว แต่เราจะไปเมืองซองโด เยี่ยมบ้านของลูกๆ แดฮัน มินกุก มันเซ

……..เมืองซองโด เป็นเมืองใหม่ภายใต้แนวคิดการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม พื้นที่ส่วนใหญ่ถมจากทะเลใกล้อินชอน ห่างจากกรุงโซลเพียง 40กิโลเมตร ซองโดมีสิ่งให้น่าตะลึงเยอะ เช่น

– Northeast Asia Trade Tower ตึกสูงที่สุดของเกาหลีที่เป็นอาคารสำนักงาน 68 ชั้น ทำให้นึกถึงตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์แห่งเอเชีย

– Songdo Convensia ศูนย์การประชุมและจัดแสดงหลักของเมืองอินชอน

– Central Park สวนสาธารณะขนาดใหญ่ 100 ไร่

– The Incheon Arts Center ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแห่งเมืองอินชอน

– The Jack Nicklaus Golf Club Korea สนามกอล์ฟที่ออกแบบโดยแจ็ค นิคลอส

– Chadwick International School โรงเรียนระดับอนุบาลถึงชั้นมัธยมต้น

– Songdo International City Hospital โรงพยาบาลที่ได้รับความร่วมมือระหว่าง 3M กับ Microsoft

– The Songdo Ecotarium หนึ่งในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำที่ใหญ่และทันสมัยที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในเซ็นทรัลปาร์ค

อ่านๆดูแล้วตาลุกวาว แต่เราสองหมูเดินไม่ทั่ว แต่รับรู้ได้ถึงความใหญ่และสงบไร้มลพิษจริงๆ

ไม่รอช้าเราก็นั่งรถไฟจากอินชอน ไป ซองโดใช้เวลาประมาณ 1ชั่วโมง 22 นาที เกือบสุดสายนั่งจนตูดบานกันเลย

12016542_10206088732954986_642388424_n

30 สถานีเบาๆ นั่งให้เมื่อยตูด

ออกจากรถไฟแล้ว มองหา Central Park ทางออกที่ 4 ขึ้นมาก็จะเจอ

DCIM100MEDIA

ตึกทรงรูปหอยๆ

DCIM100MEDIA

ริมคลองก็สวยนะ

DCIM100MEDIA

ถนนกว้างขวาง รถขับเร็วมาก อย่าลืมมองซ้ายนะเวลาข้ามถนน

DCIM100MEDIA

ตึกนี้ เขียนว่า 102 แต่ไม่ใช่ตึกลูกๆ3 แฝด

DCIM100MEDIA

ตึกที่อยู่อาศัย

DCIM100MEDIA

รูปปั้นแบบนี้มีให้เห็นทุกมุมของสวนน้ำพุ

DCIM100MEDIA

ลานจอดจักรยาน

DCIM100MEDIA

สนามเด็กเล่น บริเวณพื้นสีฟ้าๆนี้นุ่มมากๆ ไว้สำหรับรองรับเด็กๆเวลาล้มได้ดีมาก ลองไปกระโดดบนพื้นเล่นแล้วดีมากค่ะ

แอบเห็นคุณปู่พาหลานๆมาเล่นสนามเด็กเล่น น่ารักดีค่ะ

DCIM100MEDIA

ถึงแล้วตึก 102 บ้านพักของเด็กๆ สามแฝด แทฮัน มินกุก มักเซ

DCIM100MEDIA

ยืนมองตึกอยู่สักพักให้หายเหนื่อย มาถึงแล้วล่ะ ได้เห็นตึกก็ดีใจแล้ว

DCIM100MEDIA

ตึกสูงมาก

DCIM100MEDIA

เดินออกมาจากตึกสามแฝด ก็จะเจอตึก ตึก ตึก

DCIM100MEDIA

ซุปเปอร์ มาร์เก็ต จะวางของไว้หน้าร้านแบบนี้ซะส่วนใหญ่

DCIM100MEDIA

จะข้ามถนนต้องรถสัญญาณไฟจราจรทุกครั้ง

DCIM100MEDIA

ร้านคาเฟ่เยอะมากๆ แต่ละร้านก็น่านั่งทั้งนั้น

เดินดูที่พักของสามแฝดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เดินไปเรื่อยๆ เริ่มคิดว่าเราต้องหลงทางแล้วแหละ เซ้นในการเอาตัวรอดก็เกิดขึ้น อย่างแรกเดินหาป้อมยาม ยามต้องรู้ทางแน่นอนในความคิดตอนนั้น เดินไปสักพัก เจอป้อมยามจริงๆ เดินตรงดิ่งเข้าไปหา ลุงก็ยิ้มมาให้แต่ไกลๆ  เรื่องเล่า หมูขอเล่าเรื่อง “ลุงยามผู้น่ารัก” 

เดินเข้าไปหาลุง พูดภาษาอังกฤษใส่ลุงเลย คิดคำเกาหลีไม่ออกจริงๆ
หมู : ไอ ว้อน ทู โก ซับเวย์
ลุงยาม : (ก็ทำหน้างง)
หมู : โก ซับเวย์
ลุงยาม : (ทำหน้างง เอียงหูมาใกล้ๆ)
หมู : ซับเวย์
ลุงยาม : (ทำหน้างงไปใหญ่)
หมู : เทรนๆ ปู๊นๆ
ลุงยาม ไม่รู้เรื่อง เลยมองหาคนหนุ่มๆพอจะพูดภาษาอังกฤษได้ให้ พอเจอแกก็กวักมือเรียกกันแต่ไกลๆ ยามหนุ่มก็วิ่งหน้าตื่นมาหา
ก็เลยบอกยามหนุ่มไปว่า “ไอ ว้อน ทู โก ซับเวย์” ยามหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ ยามหนุ่มลากแขนพาเดินไปอีกฝั่งหนึ่งที่เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ ให้ข้ามสวนนี้ไปก็จะเจอรถไฟ

เดินข้ามมาแล้วขอแวะเดินชมสวน สักหน่อย ก่อนกลับ สวนที่นี่ใหญ่มากๆ เดินไม่หมดจ้า

DCIM100MEDIA

ประวัติ ที่มาของสะพาน

DCIM100MEDIA

ชมวิวรอบเมืองๆสวน กลางเมืองซองโด

IMG_20150819_114726

ลานจัดแสดงอยู่ตรงนั้น

IMG_20150819_114717

สูดอากาศให้เต็มปอด

DCIM100MEDIA

ตึกรูปหอย ตั้งอยู่ตรงนู้นน

IMG_20150819_114859

ตึกสูงเสียดฟ้า

IMG_20150819_115434

ธงเกาหลีใต้เห็นได้ตลอด

IMG_20150819_115440

แผนที่เมืองซองโด

IMG_20150819_115421

ตัวมาสคอตน่ารักๆ ที่เมืองซองโด

เดินจนเหนื่อย เมืองใหญ่มาก เดินสวน ยังไม่หมด ใหญ่มากจริงๆ แต่ไม่สามารถทนความร้อนได้ เห็นหมอกๆอย่างนี้ร้อนมากค่ะ

แวะ GS25 กินข้าวนั่งตากแอร์ให้ฉ่ำปอด

 

เรื่องเล่า หมูขอเล่าเรื่อง “ความน่ารักของพนักงาน GS25ที่ซองโด”

เดินเข้าไปในร้าน GS25 พนังงาน ก็จะกล่าวคำทักทาย  “ออซอเซโย” (เชิญครับ/ค่ะ)  ทุกครั้งที่มีเสียงเปิดประตูดัง

กระเหรี่ยงไทยอย่างเราก็เดินสำรวจร้าน เดินวนหลายรอบ พูดภาษาไทยเรื่อยเปื่อย หยิบนู่นจับนี่ ตื่นตากับของในร้าน

สรุปมื้อนี้กินข้าวปั้นสามเหลี่ยม(ข้าวปั้นโอนิงิริ) เพราะเงินวอนมีไม่เยอะ

ถึงเวลาจ่ายเงิน

พนง. : มาจากประเทศอะไร? (ภาษาอังกฤษฟังยาก แต่เข้าใจนะ ต้องจับ keyword )

น้องหมู :  THAILAND

พนง. : ทำหน้างง

น้องหมู : 태국  (แทกุก)

พนง. อ๋อ :  พูดภาษาเกาหลีได้ไหม?

น้องหมู : ได้นิดหน่อยค่ะ

แล้วก็ถามอะไรไม่รู้ ก็พูดเกาหลี ปน ภาษาอังกฤษ

น้องหมู หน้างงๆ แต่พนง. พยายามสื่อสารมาก เกาหัวแหงกๆ พยายามแล้ว…สุดท้ายก็กล่าวขอโทษ sorry แล้วก็บอก กินให้อร่อยนะ ไมโครเวฟอยู่ด้านหลัง เวฟข้าวปั้นได้ตามสบาย 

IMG_20150819_110205

2ชิ้นขายแพคคู่ 1,500วอน อย่าดูถูกความเล็กของมันคือแบบว่า ข้าวแน่นมาก อิ่มไป1มื้อ

IMG_20150819_110310

นั่งกินให้ตากแอร์ฉ่ำปอด

กินเสร็จแล้วพร้อมออกเดินทางมุ่งหน้าสู่กรุงโซลเช็คอินเข้าที่พักเก็บของแล้วค่อยเดินทางต่อ

IMG_20150819_120332

บ่งบอกว่า กำลังอยู่ชั้นใต้ดิน

 

และแล้วก็ถึงที่พัก

สถานที่พัก ชื่อ yakoreahostel  ผู้จัดการใจดีมาก เฟรนลี่มาก

yakorea

ที่พักน่ารักๆ อบอุ่นมีเพื่อนตลอดเวลา

ทัวร์หมูพักที่ย่านอิแทวอน เงียบๆดี ไม่ไกลจาก อิแทวอนสตรีท มากนัก

ที่พัก มีห้องครัวไว้บริการ ขนมปัง ชา กาแฟ แต่ไม่มีกิมจิ รามยอนไว้บริการนะ ต้องซื้อมาทำเองแต่ GS25 , CU อยู่ใกล้ๆ

แต่ห้องแคบไปนิดนึง แต่โดยรวมคือดี เหมาะสำหรับคนที่เอาไว้นอนอย่างเดียว ท่องเที่ยวตลอดตอนกลางวัน

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย* ถ้าอยากพักฟรีก็ทำได้นะ แต่ต้องทำงานทำความสะอาดที่พักแลกค่าที่พักนิดหน่อย เห็นฝรั่งทำกันเยอะ มาอยู่กันเป็นเดือนๆ ดูชิวๆ  เพิ่มเติม ได้ที่  https://yakoreahostel.com มีภาษาไทยด้วยนะ มีหลายย่านให้เลือกพัก จองออนไลน์ก็ได้

เรื่องเล่า หมูขอเล่าเรื่อง “ผู้จัดการเฟรลลี่”

ผู้จัดการน่าตาน่ารัก ตัวสูงใหญ่ พุงโตหน้าตี๋ๆยิ้มๆ (ขอเรียกพี่อ้วนนะ) พูดภาษาอังกฤษคล่องปรื๋อฟังง่ายไม่ติดสำเนียงเกาหลีเลย 

เปิดประตูเดินเข้าไปเช็คอิน  ผู้จัดการทักขี้นมาก่อนเลย  

ผจก : Hello

พี่หมู : i’m PHET  ยังไม่ทันจะพูดต่อ ผจกก็สวนขึ้นมาทันที

ผจก : Oh OK, I know you  PHET

Okay แล้วพี่แกก็จัดการ คลิกๆ ยื่นกุญแจห้องให้

ผจก : where your form? 

พี่หมู : THAILAND

ผจก : Yah i can speak Thai  ‘สวัสดีครับ’  ขอบคุณครับ’ แล้วพี่แกก็ผายมือเชิญเข้าห้องพัก ก่อนจะจากกัน ก็พูดขึ้นว่า  ‘รักเว้ยเฮ้ย’ ดังๆ  ได้ฟังแล้วอมยิ้ม ไปเอาคำนี้มาจากไหนเนี้ย สงสัยคนไทยที่เคยมาพักคงสอนไว้

 

เตรียมตัวออกเดินทาง สถานที่ต่อไป มยองดง หรือ เมียงดง และ N Seoul Tower

นั่งรถไฟจากที่พัก มาที่เมียงดง แป็บเดียวก็ถึง ห่างกันเพียงแค่ 4 สถานี  พอมาถึงเมียงดงแล้วก็ตื่นตาตื่นใจคนเริ่มเยอะ ช่วง 5-6โมงเย็น วัยรุ่นนักท่องเที่ยวเยอะ ร้านค้าร้านขาย อาหารของกิน  เยอะแยะเต็มไปหมด ละลานตามาก แต่ของก็แพงด้วยเช่นกัน

อย่างแรกมาถึงแล้วก็ทำการแลกเงินวอน  ทำไมถึงแลกที่นี่ เพราะให้เรตดีสุดแล้ว จากที่ทำรีเสิชก่อนมา เดินสำรวจร้านแลกเงินแล้ว ได้เรตดีสุด ณ ตอนนั้น คือ 33 บาท ต่อ 1000 วอน เรตของบัตรเครดิตรูดปื้ดอยู่ที่ 32.xx บาท  ไม่ต่างกันมากเท่าไหร่เหมาะสำหรับคนไม่อยากพกเงินสดเยอะ ที่สำคัญทำ Tax refund ได้ด้วย  (แลกจากไทย 28-30 บาท แล้วแต่ที่รับแลก)

 

แลกเงินเสร็จก็เดินสำรวจตลาด หาของกินรองท้องก่อนไปเที่ยวต่อที่ N Seoul Tower

เดินสำรวจอาหารสักพัก มาโดนใจร้านนี้เลยเลือกร้านนี้ น่าอร่อยดี ดูออริจินอล คนมุงกินก็เยอะ

IMG_20150819_151423

มีเมนูหลากหลาย  น่ากินทั้งนั้น 

สุ่มสั่งไส้กรอกเลือด (ซุนแด Sundae 순대) เห็นมินกุกกินเลยเลือก สีดำหน้าตาไม่ชวนน่ากินเท่าไหร่ แต่พอกินแล้วอร่อยมากติดใจลืมต๊อกบกกีไปเลย กินแต่ไส้กรอกเลือก

อาจุมม่าถามว่าจะกินที่ร้าน หรือ จะเอากลับบ้าน  เลือกกินที่ร้าน ป้าก็ตักซุปที่ต้มออมุก(โอเด้งเกาหลี 어묵 Omok )ใส่ถ้วยแก้วให้อย่างเร็ว  แล้วก็ตักไส้กรอกเลือดผัดกับต๊อกบกกีมาเสิร์ฟอีกที

IMG_20150819_151429

อร่อย!!!!! ไส้กรอกเลือดผัดกับต๊อกบกกี ซุปร้อนๆเอาไว้ซดเพิ่มพลัง ต๊อกบกกีอร่อยกว่าที่เมืองไทย คอนเฟิร์ม!!

ท้องอิ่มก็เดินทางต่อ ไปที่  N Seoul Tower  มารอรถเมล์ที่ฝั่งตรงข้ามของเมียงดง มี3 สาย 2,3,5

IMG_20150819_154459

รถเยอะ และขับเร็วมาก

IMG_20150819_154505 พร้อมไป  N Seoul Tower แล้ว เฮ้!

รอรถเมล์ไม่นานมากนัก ก็เจอรถเมล์สาย5 กระโดดขึ้นไปนั่งทันที นั่งติดหน้าต่างจะดูวิวข้างทางไปด้วย  ไม่ต้องกลัวหลงทาง เพราะในรถจะมีจอคอยบอกป้ายว่าจะจอดป้ายไหนบ้าง แต่ถ้าฟังนี่ยากหน่อยเพราะไม่ใช่ภาษาอังกฤษ เอาเป็นว่าจำให้ขึ้นใจว่าลงไหน แล้วเทียบเสียงที่พูด แล้วคอยฟังว่าใช่ที่เราจะลงไหม ถ้าใช่ก็ลุกขึ้นยืนทาบบัตร Tmoney ตอนจะลงได้เลยจ้า อยู่นี่ไม่มีกระเป๋ารถเมล์นะจ๊ะ ลุกให้ไวลงให้ไวชีวิตคนที่นี่เร่งรีบมากเดี๋ยวโดนเบียด โดนชนไม่รู้ตัว

IMG_20150819_161906

บนรถเมล์คนก็เยอะเหมือนกัน

พอถึงที่หมายปลายที่ ก็ต้องเดินขึ้นต่อไปข้างบน ระหว่างทางเดินชันมาก ต้องค่อยๆเดิน บางช่วงก็จะมีราวให้จับสำหรับใครรู้สึกไม่ไหว แต่ใครไหวก็เดินต่อไป ไม่สามารถหยุดเดินได้เพราะชันจริงๆ  เดินไปคุยไปก็เพลินๆ ก็มาถึงพอดี

DCIM100MEDIA

N Seoul Tower

DCIM100MEDIA

ส่องกล้อง หยอดเหรียญ 500 วอน

IMG_20150819_170738

อยู่ไหนนะกุญแจฉันที่คล้องกัน พกกุญแจ SOLO มาจากไทย

IMG_20150819_170659

คนตัวใหญ่เกิน  บังวิวหมด ฮ่าๆๆๆๆๆ

DCIM100MEDIA

อีกมุมที่คนชอบมาถ่ายรูปกัน

DCIM100MEDIA

ถ่ายรูปเช็คพ้อยสักหน่อย

IMG_20150819_173934

เปิดไฟสวยงาม

เดินลงมาจาก N Seoul Tower แล้วรอรถกลับไปยังเมียงดง กินข้าวเย็นช็อปปิ้ง 

อาหารมื้อเย็น วันนี้ลองชิมอาหารที่ เมียงดง underground (ชั้นใต้ดิน) ราคาอาหารจะถูกกว่าข้างบน ประมาณ 500-1000 วอน ไม่ใช่แค่อาหารอย่างเดียว เสื้อผ้า เครื่องสำอาง หรืออะไรที่ขายอยู่ underground จะถูกกว่าชั้นข้างบนเสมอ**  มื้อนี้ได้กินคิมบับคนละแถว อย่าดูถูกว่าไม่อิ่มนะ พูดเลยกินหมดนี่จุกท้องนะจ๊ะ ไม่ใช่แน่นๆ ข้าวแน่นมากกกก

IMG_20150819_175928

เติมพลังสักหน่อยด้วยคิมบับ  

แวะเติมพลังที่ชั้นใต้เดินเสร็จแล้วได้เวลาช็อปปิ้ง  เดินสำรวจอยู่หลายที่ก็หลงกลอะไรบางอย่างเข้าจนได้…..

เรื่องเล่า หมูขอเล่าเรื่อง “อย่าแพ้ใจพนักงานสายแบ๊วเดี๋ยวจะเสียเงิน”

– เวลาเดินเล่นที่ เมียงดง อยากเตือนว่า อย่าหลงกลพนังงานสายแบ๊ว  ใครที่ชอบผู้หญิงแบ๊วๆน่ารักๆ ขอเตือนเลยว่าขอให้สงบจิตสงบใจข่มใจเอาไว้  นางๆทั้งหลายเอาความแบ๊วมาหลอกล่อโดยการยืนหน้าร้านเชิญชวนให้เดินเข้าร้าน ยื่นมาร์ก ยื่นของแถมใส่มือ แล้วตบท้ายต้องตะกร้าช็อปปิ้ง  จากนั้นก็จะลากเข้าร้าน  เชิญนู่นนี่นั่น สินค้าดีอย่างนั้นอย่างนี้ โอ้ยจะบ้าตายน่ารักทั้งนั้นแต่พอเดินเข้าไปก็เดินชมเฉยๆ สำรวจราคา พอเราปฏิเสธที่จะไม่ซื้อ นางก็ดึงของนั้นคืนจากมือเราหน้าตาเฉย ไอ้เราก็งงสรุปต้องซื้อสินะถึงจะได้ของที่นางแจกให้เมื่อกี้

– บางร้าน พนง.ก็จะทำตัวเป็น translate ทันที พอเห็นหน้าเราจีนๆหน่อย ก็พูดภาษาจีนใส่ ถ้าเราไม่สนใจก็พูดภาษาใหม่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนกว่าเราจะสนใจเขา ถ้าไม่แคร์ก็เดินผ่านเลยไป จะเจอภาษาอะไรนั้นแล้วแต่เหง้าหน้าแต่ละคนนะจ๊ะ >___<

เป็นอยู่อย่างนี้ 3 – 4 ร้าน เริ่มมีภูมิต้านทาน ร้านต่อไปไม่สนใจเลยสักร้านได้แต่มองหน้าหน้าตาน่ารักๆแบ๊วๆแค่นั้น

แต่ร้านดีดีก็มีนะ ปล่อยให้เราเดินชมเอง ถ้าสงสัยเค้าก็เข้ามาช่วยแนะนำ  ทุกที่มีทั้งดีและไม่ดีปะปนกันไป อันนี้เล่าในส่วนที่เจอจ้า

พอช็อปปิ้งเสร็จท้องร้อง แวะกินไก่ทอดราดซอสชุ่มฉ่ำอีกหน่อยนึง ก่อนกลับ ไม้ละ 3000วอน  อร่อย อิ่มท้อง ยืนกินหน้าร้านได้อารมณ์  พอเรากินได้ครึ่งไม้แล้ว อาจุมม่าก็กวักมือเรียก ส่งไม้มา อาจุมม่าก็จะตัดไม้เสียบไก่ตัดเป็นสองชิ้น ให้กินง่ายขึ้น
IMG_20150819_181859

ไก่ทอสราดซอสไม้ใหญ่ อร่อยมาก

กินเสร็จท้องอิ่มก็กลับที่พัก  สังเกตเห็นตามสถานีรถไฟต่างจะมีรางสำหรับเข็นรถจักรยานขึ้น-ลง ไว้ให้ใช้บริการได้ สะดวกสำหรับคนที่พกจักรยาน

IMG_20150819_192429

รางสำหรับเข็นจักรยานขึ้น-ลง

พอถึงที่พัก พี่อ้วน(ผจก.) ก็ร้องทักทันทีว่า  Welcome back ร้องดีใจใหญ่ พี่อ้วนก็ถามว่า วันนี้ไปไหนมา เป็นไงบ้างที่โซล สนุกมั้ย ชวนคุยนู่นนี่เรื่อยเปื่อย คุยสักพักก็ขอตัวไปพักผ่อน กำลังจะนอนแล้วเปิดกระเป๋ามีกระป๋องมาม่าอยู่ใน เอาไปให้พี่อ้วนดีกว่า ลงเอาไปให้พี่อ้วน บอกว่า เผ็ดมากอยากให้ลอง เห็นคนเกาหลีบอกว่าอาหารที่เกาหลีเผ็ดมาก เลยอยากให้ลองความเผ็ดแบบไทย พี่อ้วนก็ร้องใหญ่เลยจ้า  Oh  Wow  Thank you Thank you แล้วจะกินนะ ขอบคุณมาก แล้วก็พ่วงคำพูดมาว่า รักเว้ยเฮ้ย อย่างดัง

12092323_1135370303148525_467738753_n

นิชชินเส้นเผ็ด

จบทริปวันแรกที่แบกกระเป๋าเดินเที่ยวเมืองซองโด  เช็คอินที่พัก เที่ยวเช็คพ้อยที่ N Seoul Tower และ ช็อปปิ้งที่เมียงดง

ตอน2  จะพาไปนั่งรถไฟเที่ยวชม DMZ เขตปลอดทหารชายแดนเกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้ กัน โปรดติดตามกันด้วยนะ  :)

สรุปเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของวันนี้**

-ตม.ไม่น่ากลัว แค่พูดได้ตอบได้มั่นใจ เตรียมเอกสารสำคัญให้ครบ (ตั๋วเครื่องบินไป-กลับ ที่พัก หรือแพลนการเดินทางของทริป ให้ครบ เอกสารลงทะเบียนเข้างาน ถ้าเป็นนักเรียนนักศึกษา ก็เตรียมบัตรนักศึกษา ในกรณีเข้าห้องเย็น) เป็นภาษาอังกฤษด้วยนะจ๊ะ

-แลกเงินวอนจากไทยมาพอใช้นิดหน่อย แล้วมาแลกต่อที่เมียงดงอีกที

-โหลดแอพ โหลดภาพ แคปหน้าจอสถานที่ที่จะไป จำพวกเส้นทาง สายรถเมล์รถไฟ เพื่อความอุ่นใจในการเดินทาง

-ซื้อT money บัตรเดียวเอาอยู่ตลอดการใช้ชีวิตที่เกาหลีใต้

-เดินเยอะแนะนำรองเท้าสำหรับเดิน หรือ รองเท้าผ้าใบ จะสะดวกสบาย

-การแยกขยะคือเรื่องSensitive

-พกขวดเปล่าไว้ติดตัวตลอดเพราะ น้ำดื่มสะอาดมีไว้บริการตลอดตามสถานทีราชการ ซื้อทีเริ่มต้นที่ขวดละ 20 บาทขึ้น

สรุปเงินค่าใช้จ่ายเดินทาง

สรุปยอด = 8129.- (รวมvat)
กทม-โซล +ที่พัก 7,000.-
ขอนแก่น-กทม-ขอนแก่น 900.-
ประกันการเดินทางตลอด7วัน 229.-

Blogนี้เป็นการเล่าเรื่อง แชร์ประสบการณ์ที่ได้พบเจอในการท่องเที่ยที่เกาหลีใต้ ผู้เขียนหวังว่าจะมีประโยชน์มีสาระไม่มากก็น้อยต่อ ผู้ที่ตั้งใจเข้ามา หรือ หลงเข้ามา www.phet.in.th ขอขอบคุณค่ะ

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาถึงบันทัดนี้ วันนี้ขอลาไปก่อนแล้วจะกลับมาใหม่

감사합니다 คัมซาฮัมนีดา ขอบคุณ

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *