เราคงได้ยินเรื่องราวของ WikiLeaks เว็บไซด์ที่นำเสนอข้อมูลลับ จากรัฐบาลหลายๆรัฐบาลทั่วโลกรวมไปถึงบริษัทเอกชนที่มี นาย จูเลียน อาสซานจ์ เป็นผู้ก่อตั้งและกลายเป็นผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมตัวไปแล้วเรียบร้อยในขณะนี้

เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่าหลังจาก WikiLeaks กลายเป็นกระแสข่าวโด่งดังไปทั่วโลก ข้อมูลลับต่างๆจากรัฐบาลหลายๆประเทศทั้ง สหรัฐอเมริกา รัสเซีย จีน ไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทย ก็โดนเผยแพร่ออกมาด้วย หลังจากนั้นไม่นาน WikiLeaks ก็โดนโจมตีอย่างหนักด้วย วิธีการ DDoS

แล้ว DDoS คืออะไร ?

DDoS ย่อมาจาก Distributed Denial of Service ก่อนอื่นเราต้องแยกมันเป็นสองส่วนก่อนนะครับ คือ

DoS เป็นการโจมตีหรือจู่โจมก่อกวนระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์หรือเครื่อง Server
จนทำให้เครื่อง Server หรือเครือข่ายนั้นๆไม่สามารถให้บริการได้ตามปกติ เรียกกันภาษาบ้านๆเราเรียกกันว่าโดนยิงเครื่องนั้นเอง

ส่วน DDoS นั้นเป็นการโจมตีแบบ DoS ที่อาศัยเครื่องคอมพิวเตอร์ในระบบเน็ตเวิร์กหลายๆเครื่องทำการโจมตีแบบ DoS พร้อมๆกัน

โดยการโจมตีประเภทนี้อาศัยหลักการของการส่ง packet ของข้อมูลไปยังเครื่อง Server เป้าหมายไปในบริมาณมากทำให้เครื่อง Server เป้าหมายไม่สามารถให้บริการได้ ซึ่ง DDoS อาจจะอาศัยเครื่องคอมพิวเตอร์ว่ากันหลักร้อย หรือ หลักพันเครื่องที่โจมตีเพื่อเป้าหมาย

แล้วทำไมต้องโจมตี WikiLeaks ด้วยวิธี DDoS ?

ว่ากันว่า WikiLeaks ใช้ CMS ที่ได้รับการปรับปรุงพัฒนาต่อจาก  Media Wiki ว่ากันว่ามีความแข็งแกร่งที่ยากที่จะ Hack เข้าไปเพื่อทำลายข้อมูลได้ จึงมีเพียงหนทางเดียวที่จะทำการโจมตี WikiLeaks ได้ คือใช้วิธีการ DDoS

แต่การจะทำให้เว็บไซด์อย่าง WikiLeaks ล่มได้ด้วยวิธีการ DDoS ได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อาจจะต้องใช้วิธีการ DDoS กันในระบบ Data Center กันเลยทีเดียวซึ่งแน่นอนมันต้องเป็นคำสั่งจากผู้เสียผลประโยชน์หรือรัฐบาลของประเทศนั้นๆเป็นแน่

แผนภาพแสดงการจู่โจมแบบ DDoS

WikiLeaks หลังจากที่ถูกโจมตีด้วยวิธีการ DDoS อย่างหนักจนทำให้เว็บไซด์เข้าแทบไม่ได้ก็ได้มีความพยายามย้ายเว็บไซด์ไปใช้บริการของ Elastic Cloud Computing (EC2) ของ Amazon แต่ก็ไม่วายรัฐบาลสหรัฐก็กดดันให้ Amazon งดให้บริการแก่ WikiLeaks

ปัจจุบัน WikiLeaks มี Mirror Website มากกว่า 300 เว็บที่ยังสามารถเข้าไปใช้งานได้ตามปรกติจากความร่วมมือของผู้สนับสนุนจากทั่วโลก

หา Mirror Site ของ WikiLeaks ได้จาก http://wikileaks.ch/mirrors.html

ใน Wikipedia ได้นิยาม  WikiLeaks ไว้สั้นๆว่า

วิกิลีกส์ (อังกฤษ: Wikileaks) เป็นเว็บไซต์ที่นำข้อมูลเอกสารของรัฐบาลและบริษัท  ซึ่งอนุญาตให้ผู้ใช้สามารถเผยแพร่ เพื่อการกล่าวหาได้ โดยไม่ถูกผลกระทบทางลบกลับจากองค์กรเหล่านั้น เว็บไซต์วิกิลีกส์อ้างว่าการส่งข้อความต่าง ๆ นั้นจะไม่สามารถถูกติดตามได้ ไม่ว่าจากใครก็ตาม

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมของ WikiLeaks ดูได้จาก http://en.wikipedia.org/wiki/WikiLeaks

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

Tianhe-1A เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ในตระกูล Tianhe-1 ที่เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของทางประเทศจีนใกล้ๆบ้านเรานี่เอง พัฒนาโดย National University of Defense Technology ประเทศจีน ตั้งอยู่ที่ National Supercomputing Center, Tianjin ประเทศจีน ซึ่งในช่วงหลังๆมาประเทศจีนได้ทุ่มทุนพัฒนาซูเปอร์คอมพิวเตอร์ให้มีขีดความสามารถในระดับโลกให้ได้

Simplified Chinese     天河一号
Traditional Chinese     天河一號

คำแปลภาษาอังกฤษ “Milky Way No.1″

และในเดือนตุลาคมที่ผ่านมาจีนได้เริ่มโครงการซูเปอร์คอมพิวเตอร์  Tianhe-1A ซึ่งรายละเอียดต่างๆก็มีดังนี้ครับ

Tianhe-1A ประกอบด้วย CPU Intel Xeon X5670 จำนวน 14,336 ตัว แต่ละตัวทำงานได้ที่ความเร็ว 2.93 GHz และอาจเร่งได้ถึง 3.33 GHz เลยที่เดียว เป็น CPU ชนิด 6 Core 12 Threads นั้นเมื่อเรานำมาคำนวนเล่นๆแล้วหล่ะก็ มันก็เหมือนกับมี CPU แบบคอร์เดียวมากถึง 172302 ตัว

ยังครับยังไม่หมด Tianhe-1A ยังมีการ์ดจอ Nvidia Tesla M2050 จำนวน 7168 ตัว แต่ละตัวมีหน่วยความจำที่ใช้ในการประมวลกราฟฟิก 6 GB โอ้วคิดแล้วมหาศาล

ยังครับยังไม่หมด Tianhe-1A ยังติดตั้ง CPU ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีป้องกันประเทศจีนคิดค้นเองคือ NUDT FT1000 อีก 2,048 ไว้ในระบบ

ซึ่งจากการทดสอบการทำงานของเครื่อง Tianhe-1A นั้นสามารถทำงานได้สูงสุดถึง 4.701 petaflops แต่ในสภาพการใช้งานปกติแล้วจะอยู่ที่ 2.507 petaFLOPS

โดยพื้นที่ในส่วนการทำงานของเครื่อง Tianhe-1A นี้จะแบ่งออกเป็น 112 ตู้สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์คำนวณ 12 ตู้สำหรับการเก็บข้อมูล 6 ตู้สำหรับการติดต่อสื่อสาร และ 8 ตู้สำหรับอุปกรร์ด้าน I/O

หน่วยความจำสำรองของระบบทั้งหมดมี 2 Petabytes = 2048 Terabyte  = 2,097,152 Gigabyte

ส่วน RAM หรือหน่วยความจำหลักก็มี 262 Terabytes

ระบบปฏิบัติการที่ใช้คือ Linux

แน่นอนว่าการเชื่อมต่อกันของคอมพิวเตอร์เหล่านี้ใช้ port ที่ทางจีนออกแบบสถาปัตกรรมเองชื่อว่า Arch ที่ทำงานบนพื้นฐานของ port ความเร็วสูงของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ทั่วๆไปที่มักจะใช้ InfiniBand

ปัจจุบัน Tianhe-1A ถูกใช้ในงานภาคกิจด้าน การจำลองสภาพอากาศ การวิเคราะห์โครงสร้างของพลังงานชนิดใหม่ การจำลองการบินอากาศยานที่ต้องใช้ความเร็วการประมวลผลสูง ซึ่ง Tianhe-1A นี้ได้เปิดโอกาสให้ผู้ที่ต้องการใช้งานสามารถติดต่อทางศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์แห่งชาติจีนเพื่อขอเข้าใช้ได้

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

ช่วงที่ผ่านมาก็มีกระแสของอุปกรณ์ IT ชนิดนึงที่ดังเปลี่ยงปล้าง ขึ้นมา มันก็คือ iPad ครับ

iPad นั้นก็ไม่ใช่อุปกรณ์ไอทีชนิดใหม่แต่อย่างใดครับมันก็คือ แท็บเล็ตพีซี ที่เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ของ Apple นั้นเอง

แท็บเล็ตนั้นเกิดขึ้นมาบนโลกก็หลายปีแล้วครับบางทีก็เป็นคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คที่หมุนพับจอได้ แล้วมีปากกาจิ้มแบบทัชสกรีน ไม่ค่อยเป็นที่นิยมในหมู่ของคนทั่วไปนัก แต่กลับเป็นที่นิยมของหมู่นักเล่นหุ้น นักลงทุน หรือผู้ที่ทำงานในตลาดหุ้นในอเมริกา

มาคราวนี้ สตีฟ จ็อบส์ CEO Apple ได้เปิดตัวเจ้า iPad โดยหวังว่าจาพลิกกระแสให้อุปกรณ์ประเภทนี้เปนที่แพร่หลาย ในกลุ่มผู้ใช้ทั่วไปครับ โดยออกแบบให้ เบากว่า บางกว่า หน้าจอที่อ่านง่าย แล้ว เป็นมัลติทัช ที่สามารถใช้นิ้วในการป้อนข้อมูลที่หน้าจอได้อย่างสะดวกยิ่งขึ้น

มาคราวนี้ผมไม่ได้ก่ะมาโฆษณา iPad นะครับ แต่เราต้อง เกริ่นนิดนึง

สเปกเบื้องต้นของ iPad มีดังนี้

• หน้าจอ 9.7 นิ้ว ความละเอียด 1024×768
• ความหนา 0.5 นิ้ว
• หนัก 1.5 ปอนด์ (0.7 กิโลกรัม)
• ใช้ซีพียูของแอปเปิลเองชื่อ Apple A4 ความเร็ว 1GHz
• หน่วยความจำภายใน 16-64GB
• Wi-Fi N, ต่อเน็ตผ่าน 3G ได้
• อุปกรณ์เสริมอื่นๆ ครบครัน GPS, Accelerometer
• ทำงานต่อเนื่องได้ 10 ชั่วโมง!

แน่นอนว่างานนี้เราจะพูดถึง Apple A4 CPU ขุมพลังของ iPad นั้นเอง

Apple A4 นั้นคือ CPU ที่ออกแบบโดย Apple และ ผลิตโดย ซัมซุง เป็นหน่อยประมวลผลแบบ package on package (POP) system-on-a-chip (SoC) ถูกนำมาใช้ครั้งแรกใน อุปกรณ์ iPad

Apple A4 นั้นใช้สถาปัตยกรรม ARM processor architecture แบบเดียวกับที่ใช้เป็น CPU ของคอมพิวเตอร์มือถือ ส่วนใหญ่ที่วางจำหน่ายในปัจจุบัน

โดยกระแสข่าวต้นแบบของ CPU Apple A4 ก็มีอยู่สองกระแสด้วยคือ

CPU Cortex-A8  และ หน่วยประมวลผลกราฟฟิก PowerVR SGX 535

แต่บางกระแสก็ว่า Apple A4 นั้นมีต้นแบบจาก ARM Cortex-A9 เพียงแต่ปรับความเร็วไปที่ 1 GHz และใช้ GPU จาก ARM Mali 50

ซึ่งถ้าเป็นไปตามกระแสข่าวที่อ้างอิงมานี้ไม่ว่าจะเป็นแบบใดก็ตาม Apple A4 เป็นเพียงแค่ CPU ธรรมดาที่แปะตรา Apple เท่านั้น ไม่ต่างจาก Snap Dragon (Qualcomn) และ Tegra (Nvidia)

ภาพด้านบนคือภาพของ Main Board ของ Apple iPad ที่ถูกแกะโดย ifixit.com แสดงให้เห็นถึง Apple A4 ได้ชัดเจน แถมยังมีชิพหน่วยความจำของ samsung อีกด้วย

แต่ตอนนี้ข้อมูลของ Apple A4 ที่ถูกเปิดเผยมานั้นมีน้อยมากและยังเป็นความลับทางการค้า แต่ผมเชื่อว่า มันไม่หนีไปจาก กระแสข่าวที่ออกมาซักเท่าไหร่หรอกครับเพราะดูจากการทำงานต่างๆตลอกจน เรื่องของ Native-Application ที่ผูกมัด apple ไม่ให้สามารถเปลี่ยนสถาปัตยกรรม CPU ได้

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

หัวข้อประจำสัปดาห์นี้มาจากการเรียนเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์แบบ 32-bit หรือ IA-32 ครับ ซึ่งมันเป็นอะไรที่ยากมากเพราะหนังสือไทยไม่มีให้อ่าน หนังสือฝรั่งก็ยิ่งอ่านยากเพราะมันเป็น Technical Term ล้วนๆเลย ผมเองยังไม่มั้นใจในความถูกต้องของ การตีความและทำความเข้าใจจากหนังสือภาษาอังกฤษเลยครับ

เริ่มกันเลยที่หัวข้อแรก Flat Segmentation Model หรือ โมเดลการจัดการแบ่งกลุ่มหน่วยความจำ

ในการจัดกลุ่มของหน่วยความจำ physical address แบบ 32 bit บนพื้นที่ของคอมพิวเตอร์ นั้นจะต้องสร้างเซ็กเมนต์อย่างน้อยสองส่วน ส่วนหนึ่งสำหรับโค๊ตโปรแกรมและอีกส่วนหนึ่งสำหรับข้อมูล ซึ่งในแต่ละ segment นั้นจะถูกกำหนดด้วย segment descriptor  และจะถูกกำหนดโดยตาราง the global descriptor table (GDT)

ซึ่งขอบเขตของข้อมูล ที่พร้อมใช้งานจะถูกชี้ไปยังตำแหน่งแรกของหน่วยความจำที่ (00000000)

ส่วน segment limit นั้นเราไม่สามารถระบุ physical memory ในระบบได้ segment limit นั้นจะถูกตั้งไว้ ที่ 04oo

และในส่วนของ access field นั้นก็จะประกอบด้วยบิตที่สามารถตรวจสอบว่าเซ็กเมนต์ไหนสามารถใช้งานได้อย่างไร

หัวข้อที่ 2  Multi-Segment Model

ใน multi-segment model นั้นในแต่ละ task หรือ โปรแกรมจะถูกกำหนดโดย segment descriptor ของตัวเอง ที่เรียกว่า local descriptor table (LDT) โดย descriptor points ของแต่ละละเซ็กเมนต์นั้นอาจแตกต่างจากเซ็กเมนต์ทั้งหมดที่ใช้กับกระบวนการอื่นๆ โดยแต่ละ segment นั้นจะมีช่องว่างแยกออกจากกันดังรูป

ซึ่งจากรูปจะแสดงให้เห็นว่า LDT หรือ local descriptor table ของแต่ละเซกเมนต์นั้นมีความแตกต่างกัน และแต่ละเซ็กเมนต์นั้นจะมี descriptor specifies ที่จะคอยบอกถึงขนาดของแต่ละเซ็กเมนต์

ตัวอย่าง เซ็กเมนต์เริ่มต้นที่ 3000 มีขนาด 2000 เลขฐานสิบหก ซึ่งได้จากคำนวณเป็น (0002 * 1000 เลขฐานสิบหก) จุดเริ่มต้นของเซ็กเมนต์ที่ 8000 มีขนาด A000 เลขฐานสิบหก

หัวข้อสุดท้าย Paging

ในระบบสถาปัตยกรรมทางคอมพิวเตอร์แบบ IA-32 นั้นสนับสนุนฟีเจอร์ที่ชื่อว่า เพจจิ้ง Paging  ซึ่งอนุญาตให้แต่ละเซ็กเมนต์นั้นกันพื้นที่หน่วยความจำขนาด 4096-byte ซึ่งเรียกมันว่า pages เพจ

ซึ่ง เพจจิ้ง Paging อนุญาตให้หน่วยความจำทั้งหมดถูกใช้ในการรันทุกๆโปรแกรมในเวลาเดียวกันซึ่งมักจะมีขนาดของหน่วยความจำที่ใหญ่กว่าหน่วยความจำหลัก(RAM)จริงของเครื่อง ในบางครั้งนั้น Paging เพจจิ้ง อาจถูกเรียกว่า หน่วยความจำเสมือนหรือ virtual memory ซึ่งในโปรแกรมระบบปฏิบัติการหรือ OS นั้นส่วนใหญ่มักจะใส่โปรแกรมที่ใช้บริหารจัดการหน่วยความจำเสมือนเหล่านี้ที่เรียกว่า virtual memory manager เพจจิ้งนั้นเป็น ทางออกที่ช่วยแก้ปัญหาที่นักออกแบบระบบ ทั้งฮาร์ดแวร์และซอร์ฟแวร์ ได้รับประโยชน์

โดยโปรแกรมต่างๆจะในเครื่องคอมพิวเตอร์เรานั้นจะต้องถูกโหลดลงในหน่วยความจำที่หลักก่อนจึงจะสามารถเรียกใช้ได้ แต่หน่วยความจำหลักของคอมพิวเตอร์หรือ RAM นั้นมีราคาแพงมาก แต่การใช้งานนั้นต้องการโหลดโปรแกรมที่ใช้หน่วยความจำมากๆจนเกินขีดความสามรถของ RAM   ซึ่งในทางตรงกันข้ามการเก็บข้อมูลบนดิสนั้นมีราคาต้นทุนที่ถูกกว่ามากและยังอยู่คงทนกว่า เพจจิ้ง Paging จึงเป็นเสมือนภาพลวงตาที่เหมือนกับว่าจะเป็นหน่วยความจำหลักที่ไม่จำกัดขนาด แต่ถึงอย่างไรก็ตามการเก็บข้อมูลบนดิสนั้น จะมีการเข้าถึงข้อมูลได้ช้ากว่ามากมากเมื่อเทียบกับหน่วยความจำหลักหรือ RAM หลายเท่า

การใช้หน่วยความจำเสมือน Paging นั้นจะทำให้สามารถทำงานกับโปรแกรมขนาดใหญ่มาก ๆ ได้ โดยไม่มีปัญหาเรื่องหน่วยความจำไม่เพียงพอ ระบบการทำงานของหน่วยความจำเสมือน Paging จะใช้วิธีแบ่งโปรแกรมออกเป็นส่วน ๆ และคอมพิวเตอร์จะทำการสลับ (swap) ส่วนของโปรแกรมที่ยังไม่ได้ใช้ลงไปยังหน่วยเก็บข้อมูลสำรอง และทำการสลับกลับมาในหน่วยความจำหลักเมื่อจำเป็นต้องใช้งาน หลักการของหน่วยความจำเสมือนทำให้สามารถทำงานกับโปรแกรมที่ต้องการใช้แรมไม่ต่ำกว่า 6 เมกะไบต์ บนเครื่องที่มีแรมเพียง 4 เมกะไบต์เท่านั้นได้

ซึ่งเจ้า Paging นี้จะช่วยทำลายข้อจำกัดของขนาดหน่วยความจำหลัก(RAM)ที่ไม่สามารถขยายให้เท่ากับความต้องการใช้งานคอมพิวเตอร์ในสภาวะจริงๆ ได้ virtual memory จึงมีส่วนสำคัญในการช่วยในการที่เราสามารถใช้งานโปรแกรมหลายๆโปรแกรมได้พร้อมๆกัน

**บทความนี้ยังไม่ได้รับการยืนยันความถูกต้องของข้อมูล เนื่องจากเป็น Technical Term ระดับสูง

ข้อมูลจาก หัวข้อ IA-32 Processor Architecture จากหนังสือ Assembly language for intel-based computers โดย Kip R. Irvine ถ่ายสำเนาไว้โดย Google Books

เรียบเรียงและวิเคราะห์เป็นภาษาไทย โดย เพชร อิ่มทองคำ ในนาม Phet.in.th

บทความนี้ให้ถือเป็นลิขสิทธิ ตามขอกำหนดของบล็อกนี้คือการอ้างอิงที่มา ตาม Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 License รบกวนทำความเข้าใจก่อนนะครับ

ท่านผู้อ่านสามารถเพิ่มเติมข้อมูลหรือหากข้อมูลส่วนใหญ่ผิดก็รบกวนแจ้งผมด้วยนะครับจะได้ทำการแก้ไข ผ่านทาง Comment ได้เลยนะครับ

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านครับ วันนี้มีโอกาสพิเศษได้มาเขียนบทความที่ตัวเองไม่ถนัด อันที่จริงแล้วไม่แน่ใจเสียด้วยซ้ำว่าข้อมูลและบทวิเคราะห์ที่นำเสนอออกไปนั้นมันจะถูกหรือไม่นั้นถ้าท่านผู้อ่านท่านใดต้องการเสนอแนะโต้แย้งในประเด็นใดสามารถแจ้งเข้ามาได้ผ่าน Comment นะครับ

Virtual Machine Concept คือ แนวคิดการสร้างเครื่องคอมพิวเตอร์เสมือนบนฮาร์ดแวร์เพียงชุดเดียวซึ่งมันสามารถทำงานได้เสมือนกับว่ามีคอมพิวเตอร์หลายๆเครื่อง โดยมีการแยกการทำงานของระบบต่างๆได้อย่างเป็นอิสระต่อกัน

มีการให้แนวคิดแรกๆของ Virtual Machine ซึ่งถูกกล่าวโดย Popek and Goldberg โดยกล่าวสั้นๆไว้ว่า”an efficient, isolated duplicate of a real machine” หรือ “มีประสิทธิภาพ และแยกการทำงานออกจากกันได้เสมือนจริง

Virtual Machine นั้นแบ่งเป็นสองประเภทใหญ่ๆคือ

กลุ่มแรก System virtual machines

มันคือ Virtual Machine ที่แยกการทำงานโดยสมบูรณ์ทั้งระบบ ไม่ว่าจะเป็นการจำลองเสมือนหมดทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น Bios, Hardware ต่างๆ, Hard disk, ram, Netword Card รวมไปถึงอุปกรณ์อื่นๆ และสามารถเรียกใช้งานระบบปฏิบัติการได้อย่างสมบูรณ์

กลุ่มที่สองคือ process virtual machine มันถูกออกแบบมาเฉพาะเจาะจงมากกว่า System virtual machines มันอาจถูกออกแบบมาให้รันโปรแกรมโปรแกรมหนื่งหรือประมวลผลอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น ยกตัวอย่าง virtual machine ชนิดนี้เช่น Java Runtime Environment (JRE) มันคือซอร์ฟแวร์ที่รับคำสั่งจากซอร์ฟแวรืที่เป็นจาวา แล้วทำการประมวลผลและแสดงผลข้อมูลเสมือนกับเป็นระบบปฏิบัติการย่อยๆเลยทีเดียว

System virtual machines บางครั้งอาจเรียกว่า hardware virtual machines มันคือระบบที่ออกแบบมาเพื่อจำลอง เครื่องคอมพิวเตอร์หลายๆเครื่องให้ทำงานพร้อมกัน และเป็นอิสระต่อกันทั้งการใช้ข้อมูลในฮาร์ดิส การเข้าถึงแรม การใช้คำสั่งประมวลผล ตลอดจนระบบปฏิบัติการ สิ่งเหล่านี้ล้วนแยกออกจากันโดยอิสระ System virtual machines ยังถูกแบ่งออกเป็นสองชนิดคือ (Type 1 หรือ native VM) และ (Type 2 หรือ hosted VM)

ความสามารถหลักๆของ virtual machines

# จะต้องรัน OS หรือระบบปฏิบัติการได้หลายๆระบบปฏิบัติการพร้อมๆกันในสภาพแวดล้อมที่เรียกว่า co-exist หรือมีการใช้งานพร้อมๆกันโดยจะต้องแยกการทำงานให้เป็นอิสระต่อกัน

# virtual machine จะสามารถเรียกใช้คำสั่งต่างๆในการประมวลผลจาก CPU ซึ่งอยู่ในหน่วยประมวลผล (processor) ได้เสมือนกับการใช้เครื่องคอมพิวเตอร์จริงๆ

# ซอร์ฟแวร์ โปรแกรมประยุกต์และ application ต่างๆ จะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีเสถียรภาพตลอดจนจะต้องสามารถกู้คือการทำงานได้

ข้อจำกัดของ virtual machines

แม้ในทางทฤษฏีแล้ว virtual machines ไม่ต่างอะไรกับการใช้เครื่องจริงๆ แต่ในทางปฏิบัตินั้นพบปัญหาทางอ้อมในการเข้าถึงฮาร์ดแวร์ซึ่งปัญหานั้นเกิดจากการที่ฮาร์ดแวร์ยังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควรนัก

โดยส่วนใหญ่แล้วเมื่อเรากล่าวถึง Virtual Machine มักจะเป็นการนำซอร์ฟแวมาช่วยในการจำลองเครื่องคอมพิวเตอร์อีกเครื่องหนึ่งเพื่อรันระบบปฏิบัติการโดยเราสามารถควบคุม การใช้ทรัพยากรตั้งแต่หน่วยประมวลผล พื้นที่ฮาร์ดดิส แรม และอุปกรณ์อื่นๆ

แต่อย่างไรก็ดีด้วยข้อจำกัดของ ฮาร์ดแวร์ประมวลผลหรือ CPU single Core ที่ต้องอาศัยเทคนิค time-sharin ในการแบ่งช่วงเวลาเพื่อทำงานหลายๆงาน ทำการเมื่อนำ Virtual Machine มาใช้ยิ่งทำให้การประมวลผลช้าลงอย่างมาก ซึ่งซอร์ฟแวร์ที่ทำหน้าที่เป็น Virtual Machine จะต้องทำการแบ่งทรัพยากรในการประมวลผลให้มีประสิทธิตลอดจากการใช้หน่วยความจำ ซึ่งมีการนำเทคนิคที่ชื่อว่า memory virtualization มาช่วยในการจัดสรรทรัพยากรหน่วยความจำเพื่อใช้ร่วมกัน

Virtual Machine นั้นบางครั้งเราก็มักจะนำมารวมเป็นส่วนหนึ่งกับ เทคโนโลยี Virtualization ซึ่งเวชวลไลเซชันซอฟต์แวต์ก็คือการสร้างสภาพแวดล้อมจำลองของเครื่องขึ้นมา โดยที่มันจะทำงานอยู่ภายใต้ฮาร์ดแวร์นั้น เวชวล
ไล เซชันซอฟต์แวต์ก็คือการสร้างส่วนควบคุมที่เชื่อมต่อกับซอฟต์แวร์ที่ ทำหน้าเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์เสมือนหรือที่เราเรียกว่าเวชวลแมชชีน
(Virtual Machines:VMs) ซึ่งก็คือซอฟต์แวร์ที่ทำหน้าที่ในการทำงานเป็นตัวแทนของทรัพยากรต่างๆบน เครื่องคอมพิวเตอร์ ตัวอย่าง
เช่น  การจำลองโปสเซสเซอร์  (Processor) , หน่วยความจำหลัก  (Physical memory) , การเชื่อมต่อกับเครือข่าย (Network connection) และ อุปกรณ์ อินพุท เอาท์พุท (IO Device)เป็นต้น ในส่วนซอฟต์แวต์ด้านสแตก จะรวมเอาระบบปฏิบัติการ (Operating system) และโปรแกรมต่างๆ ให้ทำงานอยู่ในส่วนบนสุดของตัว เวชวลแมชชีน ซึ่งการทำงานของซอฟต์แวร์เวชวลแมชชีนต่างๆ สามารถที่
จะทำงานพร้อมกันได้ในเครื่องเดียวกัน และในการเข้าใช้ทรัพยากรเครื่องของตัวซอฟต์แวร์เวชวลแมชชีน จะถูกควบคุมด้วยโปรแกรมที่เรียกว่า เวชวลแมชชีนมอนิเตอร์ (Virtual Machines Monitor:VMM) ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อช่วยในการจัดการและจัดสรรการใช้ทรัพยากรของระบบร่วมกัน รวมถึงการแปลคำสั่งจากเวชวลแมชชีนไปเป็นคำสั่งระบบของเครื่อง (Physical Hardware)

สถาปัตยกรรมของการทำเวชวลไลเซชั่น

มีทางเลือกมากมายในการ สนับสนุนเทคโนโลยีการทำงานของเวชวลไลเชชัน แต่มีเทคนิคอยู่ 2 รูปแบบที่เป็นผู้นำทางด้านเทคโนโลยีนี้อยู่ก็คือเทคนิคแบบ Full virtualization และ Para-virtualization

Full virtualization สำหรับการทำเวชวลไลเซชั่นในรูปแบบนี้ ถูกออก แบบเพื่อเตรียมการทำให้เป็นรูปแบบเสมือนทั้งหมดของฮาร์ดแวร์ และสร้างระบบเสมือนที่สมบูรณ์ ในที่นี้จะทำให้เราสามารถที่นำ ระบบปฏิบัติการอื่นๆ มาติดตั้งและสามารถที่จะทำงานอยู่บนเครื่องคอมพิเตอร์เดียวกันได้ ซึ่งเราจะเรียกว่าระบบปฏิบัติที่มาติดตั้งเพิ่มเติมนี้ว่า ระบบปฏิบัติการเยือน ( Guest Operating System: GOS ) โดยที่ระบบปฏิบัติการเยือนสามารถที่จะทำงานได้โดยไม่ต้องมีการแก้ไขเปลี่ยน แปลงสิ่งใดๆ กับคำสั่งที่ถูกร้องขอจากระบบปฏิบัติการเยือนนั้นๆ หรือในตัวโปรแกรมของมันเอง เพราะฉะนั้น ระบบปฏิบัติการเยือนหรือโปรแกรม จะไม่ทราบถึงสภาพแวดล้อมจำลองเสมือนจริงที่เกิดขึ้น จึงทำให้ระบบปฏิบัติการเยือนและโปรแกรมของมันทำงานอยู่บน เวชวลแมชชีน ในขณะที่ในความจริงแล้วจะต้องทำงานบนสภาวะแวดล้อมของระบบจริงๆ ( Physical system ) วิธีการนี้ทำให้เกิดประโยชน์ เพราะว่ามันได้แยกการเชื่อมต่อของซอฟต์แวร์และระบบปฏิบัติการเยือน ออกจากฮาร์ดแวร์อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นผลลัพธ์ของวิธีการแบบ Full virtualization ก็คือสามารถให้มีเส้นทางการเคลื่อนย้ายของตัวซอฟต์แวร์ และ ภาระงานต่างๆ ( workloads ) ระหว่างระบบปฏิบัติการที่มีคุณสมบัติที่แตกต่างกัน ตัวอย่างของซอฟต์แวร์เวชวลไลเชชัน ที่ใช้เทคนิค Full virtualization ก็คือ Microsoft Virtual Server, และ VMware ESX Server

Para-virtualization เป็น อีกวิธีการหนึ่งในการทำเวชวลไลเชชัน โดยนำเสนอให้แต่ละ เวชวลแมชชีน คือรูปแบบเสมือนของฮาร์ดแวร์ที่ถูกนำเสนอเช่นเดียวกันกับแบบ Full virtualization แต่มีสิ่งที่ไม่เหมือนกันก็คือในเทคนิคแบบนี้จะสามารถระบุไปถึงภายในกายภาพ ของฮาร์ดแวร์ (Physical Hardware ) โดยเทคนิค Para-virtualization ต้องการที่จะมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำร้องขอของระบบปฏิบัติการเยือน ที่กำลังทำงานอยู่บนเวชวลแมชชีน ผลลัพธ์ของมันก็คือ ระบบปฏิบัติการเยือน จะรับรู้ได้ว่ามันกำลังทำงานอยู่บนซอฟต์แวร์เวชวลแมชชีนนั่นเอง มีการยอมรับว่าประสิทธิภาพที่ได้จะใกล้เคียงกับประสิทธิภาพตามธรรมชาติของ ระบบปฏิบัติการเยือน วิธีการของ Para- virtualization ยังคงดำเนินการพัฒนาและยังมีข้อจำกัดอยู่ เช่นการเกิดแคชของข้อมูลของระบบปฏิบัติการเยือน ( Guest Operating System Cache Data ) และการเชื่อมต่อกันที่ยังไม่มีความน่าเชื่อถือเพียงพอ ( Unauthenticated Connections )

ปัจจุบันมีการนำเทคโนโลยี Virtual Machine มาใช้กันอย่างหลากหลายเนื่องจากมีการพัฒนาฮาร์ดแวร์ให้มีหน่วยประมวลผลแบบหลายคอร์หรือ muti core ซึ่งรองรับการทำ Virtual Machine ให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้นจนแทบไม่ต่างจาก การใช้หน่วยประมวลผลจริงเพราะมันสามารถทำงาน virtual machine (VM) สอง session ในขณะที่ทำงานพร้อมกันบนระบบที่มีหน่วยประมวลผลกลางเพียงตัวเดียว

แหล่งอ้างอิง

Wikipedia

intel.com

thaiopensource.org

ช่วยแปลไทยโดย Bing Google ดิกชันนารี่ และผมเอง

เรียบเรียงและวิเคราะห์ โดย เพชร อิ่มทองคำ ในนาม Phet.in.th

บทความนี้ให้ถือเป็นลิขสิทธิ ตามขอกำหนดของบล็อกนี้คือการอ้างอิงที่มา ตาม Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 License

เพิ่มเติมจาก iDayBlog

รันโพรเซสหลายๆตัวในเวลาเดียวกัน หลักการเดียวกับพวก Dedicate Hosting ล่ะครับ จำลองการทำงาน เสมือนว่าทำงานอยู่บนคอมฯหรือเครื่องมือหลายๆตัว หรือแยกจากกัน ทั้งที่จริงก็รันการทำงานอยู่ศูนย์กลาง

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

http://www.phet.in.th/2009/08/ibm-roadrunner/

แต่เนื่องจากเนื้อหามีมากครับ แถมภาพยังเยอะด้วยเลยอยากนำมาให้ชมกันให้ครบ เพราะไหนก็เขียนเรื่องนี้แล้วนะครับ

เอาหล่ะครับ เครื่องซูเปอร์คอมพิวเตอร์ เครื่องนี้มีคุมพลังในการประมวลผลมหาศาลเลยนะครับ มันประกอบไปด้วย CPU IBM PowerXCell 8i ซึ่งใช้สำหรับการประมวลผลขั้นสูง 12,960 ตัว และ AMD Opteron dual-core processors อีก 6,480 ตัว

มันถูกออกแบบมาให้เป็น Blade server ซึ่ง Blade server นี่ก็คือ

เบลดเซิร์ฟเวอร์ (อังกฤษ: Blade server) เป็นแนวคิดใหม่ของเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ โดยแต่ละหน่วยจะเรียกว่า “เบลด” (blade) และประกอบด้วยเมนบอร์ด, ซีพียู, หน่วยความจำ, อุปกรณ์เก็บข้อมูล และอุปกรณ์ในการติดต่อกับเครือข่ายเท่านั้น ซึ่งแต่ละเบลดจะใช้อุปกรณ์จ่ายพลังงาน (Power Supply) และระบบระบายความร้อนร่วมกัน

วิธีนี้ทำให้สามารถดูแลรักษาระบบได้ง่ายขึ้น เนื่องจากอุปกรณ์จ่ายพลังงานมีเพียงจุดเดียว ผู้ผลิตส่วนมากมักจะเพิ่มอุปกรณ์จ่ายพลังงานสำรองตัวที่สองมาให้ เพื่อป้องกันปัญหาด้านพลังงาน

เบลดเซิร์ฟเวอร์เหมาะสำหรับการทำเซิร์ฟเวอร์ฟาร์มและคลัสเตอร์ เบลดแต่ละตัวสามารถถอดเปลี่ยนได้ทันที (hot swap) ในทางทฤษฎีแล้ว สามารถใช้เบลดที่มาจากผู้ผลิตต่างกันได้ แต่ในทางปฏิบัติการใช้เบลดจากผู้ผลิตรายเดียวกัน จะเพิ่มเสถียรภาพของระบบได้มากกว่า

เบลดเซิร์ฟเวอร์เป็นการนำแนวคิดของเมนเฟรมเดิมมาประยุกต์ใช้กับพีซีปัจจุบัน – WiKi

เอาง่ายก็ คือเอาเครื่องหลายๆเครื่องมาต่อกันหล่ะครับ

และแต่ละเครื่องถูกเชื่อมต่อกันด้วย Port InfiniBand ซึ่งจะทำหน้าที่แลกเปลี่ยนข้อมูลตลอดจนกระจายการประมวลผล ซึ่งเจ้า Port InfiniBand มีอัตราการรับ-ส่งข้อมูลที่สูงมาก

ระบบปฏิบัติการที่ใช้ก็คือ Red Hat Enterprise Linux และ Fedora (เห็นไหมครับ ว่าเครื่องใหญ่ๆ เค้าไม่ใช้ Windows เฮอๆ)

ขนาดความใหญ่โตของมัน IBM Roadrunner มีขนาดในการก่อสร้างประมาณ 560 ตารางเมตร

ภาระกิจหลักของมันคือการคำนวณด้านนิวเคลียและนอกจากนั้นยังมีการพัฒนาให้คำนวณ ด้าน วิทยาศาสตร์ การเงิน ระบบขนส่ง และ การบินอีกด้วย

ข้อมูลทางเทคนิคของของเจ้า CPU ของ IBM Roadrunner

AMD Opteron 2210 dual-core processors ความเร็ว 1.8 GHz Roadrunner มี AMD Opteron 2210ทั้งหมด 6912 ใช้ในการคำนวณ 6480 ตัว และใช้ในการควบคุมการทำงานของเครื่อง 432 ตัว และ Core ในการทำงานทั้งหมดคือ (12960+864) 13824 cores

IBM PowerXCell 8i CPU ที่พัฒนาโดย Sony Computer Entertainment, Toshiba, และ IBM  ทำงานที่ความเร็ว 3.2 GHz ชนิด PPE coresซึ่งผมเองยังไม่ได้ศึกษาเรื่องนี้ Roadrunner มี IBM PowerXCell 8i CPU ทั้งหมด 12,960 ตัว 12,960 PPE cores และ 103,680 SPE cores, รวมๆทั้งหมดก็  116,640 cores.

เอาหล่ะครับ แค่นี้ก็ลึกพอสมควร ลึกจนผมเองชักเริ่ม งง เพราะผมก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้เท่าใดนัก เอาเป็นว่าถ้าเพื่อนๆอยากเพิ่มเติมตรงไหนก็เชิญได้นะครับ

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

อุปกรณ์ชิ้นนี้ทำให้เด็กๆรุ่นใหม่ที่เกิดมาไม่รู้จักแผ่นบันทึกข้อมูล มันเป็นอุปกรณ์ที่แทบจะเรียกว่าเปลี่ยนโลกไปได้เลย มันสามารถต่อเชื่อมเข้ากับคอมพิวเตอร์ทุกๆเครื่องบนโลกโดยที่ไม่ต้องมีอุปกรณ์เสริมในการต่อพ่วงใดๆทั้งสิ้น มันมีขนาดเล็กกว่าแผ่่นบันทึกข้อมูล และใช้งาสนได้นานกว่า เก็บข้อมูลได้มากกว่า หลายพันเท่า หรืออาจถึงหมื่นเท่า เลยก็ว่าได้

ไม่ต้องมาทายกันแล้วครับว่ามันคืออะไร มันคือ USB Flash Memory Drive บางคนเรียก Flash Drive,USB Drive บางคนก็เรียก Thumb Drive แล้วแต่จะเรียกนะครับ ยังไงมันก็คืออันเดียวกัน

USB Flash Memory Drive แบ่งออกเป็น 4 ส่วนหลักๆ

1. ส่วนเก็บข้อมูล (Memory) เป็นส่วนที่เรียกว่า Flahs Memory Chip เป็นส่วนที่ใช้เก็บข้อมูลทั้งหมด โดยการเก็บข้อมูลนั้นไม่จำเป็นต้องใช้ไฟเข้าไปเลี้ยงตลอดเวลา
2. ส่วนควบคุมการทำงาน ( Controller) เป็นส่วนที่รวม CPU, เฟิร์มแวร์และ controller มาอยู่ใน Chip ตัวนี้เพียงตัวเดียว ทำให้เมื่อต่อพ่วงกับ Port ที่เป็น USB สามารถเห็นได้คล้ายกับ Removable Storage ทั่วไป ซึ่งใช้สำหรับ Windows ME/XP/2000 ส่วน Linux เมื่อทำการ mont จะเห็นเหมือน Drive 1 drive
3. ส่วนควบคุมความถี่ (X-tal) ทำหน้าที่ควบคุมความถี่ 12 MHz ซึ่งเป็นความถี่เดียวกันกับที่ใช้ใน Mainboard โดยกลไก Timing นี้เอาไว้ดูแลและควบคุมข้อมูลเข้าออกจาก Cell memory
4. ส่วนเชื่อมต่อ (Connector) เป็นส่วนที่ต่อเข้ากับ USB Post ของเครื่อง PC หรือ Notebook

การทำงานของ Flash Memory
หลักในการทำงานของ Flash Memory เริ่มจากเซล Memory จะถูกจัดเรียงแบบ Grid โดยเซลแต่ละเซลในชิฟ Flash Memory จะเก็บข้อมูลแบบถาวรเหมือนกับห้องขังที่มีประตูกั้นกระแสไฟฟ้าเอาไว้เป็น กลุ่มของ Electron เช่น ถ้าใน 1 Cell สามารถบรรจุ Electron ได้ถึง 13 ตัว เมื่อมีกระแสไฟฟ้าเข้าไป Electron จะถูกปล่อยออกมาโดยแต่ละ Cell จะถูกไฟฟ้ากระตุ้นไม่เท่ากัน ซึ่งการกระตุ้นจะเกิดจากการแปลงค่าข้อมูลที่เข้ามาเป็นค่าตัวเลขที่เป็นเลข ฐาน 2 ตัว Controller จะมีการกำหนดว่า Electron ที่อยู่ภายในแต่ละ Cell ควรมีค่าเป็นเท่าใด เช่น ถ้ามีค่า Electron น้อยกว่าหรือเท่ากับที่กำหนดไว้ให้มีค่าของ Cell นั้นเป็น 1 นอกนั้นให้เป็น 0 เป็นต้นข้อมูลที่อยู่ในรูปของตัวเลขจะถูกเก็บไว้และมีค่าคงเดิมจนกว่าจะเกิด การกระตุ้นของไฟฟ้า เพื่อทำการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง เนื่องจากเมื่อมีการนำไฟฟ้าออก Cell จะทำการปิดไม่ให้ Electron นั้นออก หรือกลับเข้ามาได้เลย

รูปแบบของ Electronic Farm ใน Flash Memory

ภาพด้านบนแสดงแถวของแต่ละ Cell ในขณะที่ยังไม่มีการกระตุ้นด้วยไฟฟ้า ประตูที่กัน Electron ก็ไม่สามารถเปิดออกได้

เมื่อมีการกระตุ้นด้วยไฟฟ้า Electron ก็จะกระจายออกมา เพราะประตูของ Cell ถูกเปิดออก โดยการบังคับของส่วน Controller

เมื่อมีการกระตุ้นด้วยไฟฟ้า Electron ก็จะกระจายออกมา เพราะประตูของ Cell ถูกเปิดออก โดยการบังคับของส่วน Controller

การติดต่อกับ System Bus
เมื่อนำ USB Flash Memory Drive ต่อเข้ากับ USB Port ข้อมูลจะถูกส่งผ่านไปยัง Chip ที่เป็นตัวควบคุมการทำงาน ที่เรียกว่า North Bridge หรือ I/O HUB แล้วข้อมูลที่มีอยู่ใน USB Flash Memory Drive ก็จะถูกส่งผ่านไปยัง System BUS และก็จะต่อไปยัง Main Memory ไปเรื่องๆจนถึง CPU จะเห็นว่าสำดับการ Transfer ข้อมูลจะไม่ต่างไปจาก Hard Disk Drive เลย แต่ความสะดวกในการพงพา และเก็บรักษาก็ไม่ยาก เพราะขนาดที่เล็ก และ เบา แต่ ณ ปัจจุบันความจุของตัว USB Flash Memory Drive ยังไม่มากนัก จึงเหมาะกับ file ที่ไม่ใหญ่จนเกินไป

ความเร็วในการ Transfer ข้อมูลของ Flash Memory แต่ละชนิด

• Compact Flash card: 350KB/s
• Smart media card: 250KB/s
• Multi media card: 150KB/s
• Memory stick: 250KB/s
• Secure Digital card: 200KB/s
• Micro drive: 300KB/s

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

นอกเรื่อง

นึกๆ ดูแล้วช่วงนี้ผมว่างงานครับ เลยใช้เวลาว่างงัดแงะ WordPress จนบางครั้งเกือบแก้ไม่ได้ ล่าสุด ตารางฐานข้อมูลใน WP_Links ก็เจ๊งแต่ก็ยังดีที่แก้ไขได้ ตอนนี้ตัวแลกลิ้งก็ใช้ได้ปรกติแล้ว แล้วผมยังเพิ่มฟังชั่น Widget ของ  Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 License   ซึ่งตอนนี้ Creative Commons ก็สามารถใช้ได้แล้วในประเทศไทยนะครับ

เข้าเรื่องต่อ

อุปกรณ์ชิ้นที่ 6 มันคือ Personal Digital Assistants แปลตรงตัว ผู้ช่วยส่วนบุคคลดิจิตอล

การที่มันได้ชื่อเรียกแบบนี้ในช่วงแรกนั้น เค้าเรียกเพราะมันทำหน้าที่ได้แค่นี้จริงๆ มันทำได้เพียงแค่ บันทึกตารางนัดหมาย นาฬิกา สมุดโทรศัพท์ และเครื่องคิดเลข ต่อมาเมื่อเทคโนโลยีเปลี่ยนไปมันก็ทำงานได้มากขึ้น ทั้งดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกมส์ ทำงาน office เล่นอินเตอร์เน็ต

ปัจจุบัน มันถูกพัฒนาต่อยอด ทำให้คุรสมบัติของมันมีมากขึ้น มันเป็นทั้งโทรศัพท์มือถือ อุปกรณ์ฟังเพลง คอมพิวเตอร์ ของเล่น หรือแม้กระทั้งเครื่องประดับ

ในผู้ผลิตรายแรกๆของเจ้า PDA นี้ก็อย่างเช่น Palm ซึ่งในยุครุ่งเรืองมันถูกใช้เป็นชื่อเรียกอุปกรณ์ะวกนี้ด้วย ปัจจุบัน Palm ยังคงผลิต PDA อยู่แต่มันมีความสามารถมากกว่าสมัยก่อนมาก และว่ากันว่าในปีนี้ ปาล์ม จะเปิดตัวผลิตภัณฑ์ที่สะท้านโลก มันคือ PDA ที่ชาร์จไฟได้โดยไม่ต้องมีสายไฟไปต่อ

อันดับที่ 7 Packard Bell

Packard Bell เป็นบริษัทที่ผลิตเครื่องคอมพิวเตอร์ ในยุคต้นๆเรื่อยมาจนถึงยุคกลาง

Packard Bell เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์คอมพิวเตอร์ที่ดังที่สุดในช่วงนึงทีเดียว นั้นคือเครื่อง Packard Bell Multimedia M400

Packard Bell Multimedia M400>>>>>>>>

ปัจจุบัน Packard Bell ถูกซื้อกิิจการโดย ACER หลังจากที่ไม่ประสบความสำเร็จจากยอดขายในช่วงหลังๆ โดย Acer ได้เข้าไปซื้อหุ่นในกิจการกว่า 75 % และปัจจุบันยังมีการผลิตสินค้าในนาม Packard Bell โดยเน้นทำตลาดในกลุ่มยุโรป

อันดับที่ 8 คือ Amiga

Amiga เป็นบริษัทที่ผลิตคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล สมรรถนะสูง ในสมัยก่อนนะครับ ในยุคปี 1985 Amiga ผลิตคอมพิวเตอร์เพื่องานออกแบบด้านกราฟฟิกโดยจำหน่ายผลิตภัณฑ์แบบยกชุดคือ ทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟแวร์ โดยมี OS เป็นของตัวเองคือ Amiga OS

ปัจจุบัน Amiga ยังคงผลิต OS ของตัวเองอยู๋แต่ไม่เป็นที่แพร่หลาย โดยในปี 2007 Amiga ได้ออก Amiga OS เวอร์ชัน 4.1  และนอกจากนั้น Amiga ยังเป็นผู้นำในการผลิตเกมส์บนมือถืออีกด้วย

อันดับที่ 9 Floppy disks

Floppy disks เป็นแผ่นบันทึกข้อมูลที่คนเรียนคอมพิวเตอร์เมื่อซัก 6-20 ปีที่แล้วรู้จักเป็นอย่างดี เพราะสมัยนั้น CD ยังไม่เป็นที่นิยมนัก มันเป็นอุปกรณ์บันทึกข้อมูลที่ เขียนซ้ำได้หลายรอบ

Floppy disks มีหลายขนาดครับ ทั้งแบบแข็ง แบบอ่อน แต่ที่นิยมใช้กันมากๆก็เห้นจะมี  5-1/4นิ้ว และ 3.5 นิ้ว

แบบ 3 นิ้วเป็นแบบที่พัฒนามาล่าสุด แต่ก็จุข้อมูลได้เพียง 1.44 MB เท่านั้น

ปัจจุบัน เรายังคงหาซื้อ Floppy disks แบบ 3.5 นิ้วได้อยู่ตามร้านขายอุปกรณ์คอมแต่ด้วยราคาที่ ไม่คุ้มค่าต่อการลงทุนไม่ได้หมายความว่าแพงนะครับ คุณลองคิดดูว่า คุณเอาเงิน 200 บาทไปซื้อ Floppy disks กับเอาเงิน 200 บาทไปซื้อ USB Thumb Drive ขนาด 1 GB อะไรจะคุ้มกว่ากัน

อันดับที่ 10 Zip Disks

Zip Disks เป็นอุปกรณ์ที่เข้ามาเติมเต็มช่องว่างของ Floppy disks มันจุข้อมูลได้มากกว่า Floppy disks มาก คือ 100 MB แต่ด้วยราคาที่แพงจึงไม่เป็นที่นิยม

ปัจจุบัน มันก็เป็นอะไรที่ไม่คุ้มค่าเช่นกัน เพราะถ้าคุณเอาเงินไปซื้อ Zip Disks สู้คุณเอาเงินไปซื้อ External Hard Disk ดีกว่าเพราะราคาพอๆกันแต่ External Hard Disk จุได้มากกว่ากว่าหลายเท่า แทบเรียกว่าต่างกันราว ฟ้ากับดิน

อันดับที่ 11 Z80 Microprocessor หรือ CPU Zilog Z80

Z80 หรือ Zilog Z80 เป็นไมโครโปรเซสเซอร์ขนาด 8 Bit ผลิตโดยบริษัท Zilog มันคือชิปประมวลผลข้อมูลขนาดเล็กที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก สมัยก่อนเครื่องเล่นเกมส์ คอลโซลหลายๆ ยี่ห้อนำ Z80 เป็นเป็นระบบประมวลผล และมันถูกใช้ในผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์หลายๆอย่า

ปัจจุบัน เชื่อผมเถอะว่าบ้านของทุกๆท่านมี CPU Z80 อยู๋ทุกบ้าน เพราะปัจจุบันอุตสาหกรรมทุกประเภท นำ CPU Z80 ไปประมวลผลการทำงานเล็กของอุปกรณ์ไปฟ้าเช่น โทรศัทน์ วิทยุ เครื่องเล่นเพลง MP3 แอร์ ตู้เย็น เอาเป็นว่ามีหมด เครื่องกรองน้ำยังมี หรือแม้กระทั่ง พัดลม

CPU Z80 เป็นที่นิยมชมชอบของคนที่เล่น microcontroller และนักเรียน นักศึกษาที่เรียนสร้างหุ่นยน เพราะ CPU Z80 เป็นโปรเซสเซอร์ที่ราคาถูก เหมาะกับการนำมาทดลองอะไรจำพวกนี้

จบซักที 2 ภาคเหนี่อยเลยผม

ใครยังไม่ได้อ่านภาคแรกก็ตามไปอ่านได้นะครับที่

11 อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ไม่มีวันตาย !! ว่าแต่ตอนนี้พวกมันไปอยู่ไหน? ภาค 1

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

บทความต้นฉบับนี้ชื่อว่า

Where Are They Now? 25 Computer Products That Refuse to Die เขียนโดย Harry McCracken, Technologizer

ซึ่งผมนะขอนำมาเรียงใหม่ เพราะถ้าแปลผมแปลไม่รู้เรื่องหรอกครับ

ลองนึกถึงในอดีตกาลเมื่อซึ่ง ช่วงยุคปี 70 หรือ เมื่อประมาณ 30 ปีที่แล้ว มนุษย์ได้รุ็จักอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีหลักการและโครงสร้างที่ต่างไปจากอุปกรณ์ชนิดอื่นๆเช่น เครื่องปิ้งขนมปัง เครื่องซักผ้า และไดเปาผม แน่นอนที่สุดมันคืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีสมอง มันทำงานคล้ายๆกับเครื่องคิดเลข มันก็คือ คอมพิวเตอร์

คอมพิวเตอร์ มีอุปกรณ์ชิ้นส่วนช่วยในการทำงานของมันมากมาย และที่ผมจะพูดต่อไปนี้คืออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่แม้เวลาจะผ่านไปกว่า 30 ปีแต่ตอนนี้ก็ยังมีอยู่นะครับ

หมวดฮาร์ดแวร์

1. ปริ้นเตอร์แบบหัวเข็ม Dot-Matrix Printers

ปริ้นเตอร์แบบหัวเข็ม ที่สุดจะเสียงดัง มันคืออุปกรณ์การพิมพ์เอกสารจากคอมพิวเตอร์ที่เกิดขึ้นมาในยุคแรกๆ ก่อนที่จะมีปริ้นเตอร์แบบเลเซอร์และแบบหัวพ่น(ink jet) ที่ทันสมัยในปัจจุบัน

ปริ้นเตอร์แบบหัวเข็มนี้ ในสมัยก่อนพิมพ์ได้เพียงสีดำเท่านั้นซึ่งต่อมาก็มีการพัฒนาให้มันพิมพ์สีได้ด้วย แต่ด้วยข้อจำกัดเรื่องหลักการทำงานที่ ไม่สามารถพิมพ์งานละเอียดได้จึงไม่นิยมนัก

ปัจจุบัน มันก็ยังมีใช้งานแพร่หลายตาม ห้างใหญ่ๆ ที่ใช้พิมพ์ใบเสร็จรับเงินเพราะมัน มีต้นทุนการพิมพ์ที่ถูกกว่าเครื่องปริ้นแบบอื่นแถมดูแลรักษาง่ายอีกด้วย

2. โมเด็ม Hayes

Hayes เป็นบริษัทที่ประสบความสำเร็จมากในยุคเริ่มแรกของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล หรือที่สมันนั้นเรียกว่า ไมโครคอมพิวเตอร์ เพราะเรียกตามขนาดของพื้นที่ใช้งาน

ปัจจุบัน ฮาเยส ก็ไม่ได้ขายไมโครคอมพิวเตอร์แล้วเพราะ สมัยนี้ใครๆก็สามารถประกอบคอมพิวเตอร์โดยซื้อชิ้นส่วนมาประกอบเองได้ Hayes จึงผันตัวเองไปขายโมเดม 56 K แทนแถมได้รับความนิยมอีกด้วย

3. MiniDisc

MiniDisc ผลิตโดย โซนี่ Sony หรือที่เราเรียกสั้นๆว่า MD นั้นเองมันเป็นอุปกรณ์เก็บเพลงคล้าย ดิสเกตแต่แข็งและเล็กกว่านิดนึง สมัยก่อนถ้าเกิดทันนะซัก 8 ปีที่แล้ว MD Walk Man ดังมาก ถ้าเทียบกับสมัยนี้มันคือ IPOD เลยนะครับ

ปัจจุบัน มีการต่อยอดเจ้า MiniDisc หรือ MD ให้กลายเป็น Hi-MD ซึ่งจุได้มากกว่าเดิม แถมแพงมากด้วย

4. จอมอนิเตอร์แบบสีเดียว Monochrome Displays

จอภาพแบบสีเดียว ซึ่งเป็นจอคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ยุคแรก สมันก่อนมีให้เลือก 2 สีคือ ขาว-ดำ กับแบบ เขียว-ดำ เฮอๆ ตลกม่ะ

ปัจจุบัน มันยังมีใช้อยู่ทั่วไปตามห้างใหญ่ๆ(อีกแล้ว) แต่ข้อดีของมันก็มีนะครับ คือมันประหยัดไฟ และถ้าคุณคิดว่าคุณใช้แต่ Text แบบพวกห้างโลตัส บิ้กซี คุณก็ใช้จอแบบนี้ได้ครับ

ตอนนี้ยังพอมีขายและหาได้ที่เว็บไซด์ของเดล

5.Hercules เฮอคิวลิส กราฟฟิกการ์ด

ในยุคปี 1982 มีใครไม่รู้จัก กราฟฟิกการ์ดยี่ห้อ Hercules บ้าง ปีนั้นผมยังไม่เกิด เพราะฉะนั้นถือว่ายังไม่รู้จัก แล้วกัน Hercules เป็นการ์ดจอบนแพล็ตฟอร์ดของ IBM ซึ่งถือเป็นต้นแบบของคอมพิวเตอร์ในยุคปัจจุบัน

ปัจจุบัน เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ยุคสมัยเปลี่ยนไป หลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป Hercules ที่เรียกว่าแน่ก็ยังต้องเปลี่ยน Hercules เลิกผลิตการ์ดจอมาตั้งแตปี 1998 แต่หันมาผลิตอุปกรณ์คอมพิวเตอจิปาถะเช่น กล้องเว็บแคม, ลำโพงคอม, ลำโพง IPOD, Wifi access point,Sound card,PLC(ระบบแลนผ่านสายไฟบ้าน) และล่าสุด ก็ผลิตเน็ตบุ๊ค UMPC ขายด้วย

ตอนแรกพอก่อน เหลืออีก 6 อย่าง

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.

เนื้อหาในคลิปจะเป็นการอธิบายรายละเอียดคร่าวๆ ของ Google Container Data Center ซึ่งได้มีการเปิดเผยเรื่องเครื่อง Server และเป็นที่น่าตกใจเมื่อกูเกิลเลือกที่จะออกแบบและประกอบเซริฟเวอร์ขึ้นมาเองโดยใช้อุปกรณ์พื้นฐานซึ่งหาได้ทั่วๆไปแทนที่จะใช้เซริฟเวอร์ยี่ห้อดังๆราคาแพงๆ

โดยหลังจากที่มีการเผยแพร่ภาพเครื่อง Server ดังกล่าวในวันที่ 1 เมษายน นั้นมีกระแสหลายกระแสตอบรับที่ทั้งเชื่อว่าเป็นของจริง และไม่เชื่อว่ามีอยู่จริงเพราะแถลงในวันเมษาน่าโง่

และภายหลัง google ได้เปิดเผยคลิปดังกล่าวเพื่อยืนยันว่า google นั้นใช้เซริฟเวอร์แบบที่เผยแพร่ในวันที่ 1 เมษา นั้นเป็นของจริง

ซึ่งท่านสามารถรับชมคลิปนั้นได้ที่ http://www.youtube.com/watch?v=zRwPSFpLX8I

©2012 Phet.in.th HS4POV เพชรอินไทย บล็อกคนไทย ใครๆก็อยากอ่าน แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ เพราะเทคโนโลยีไม่มีวันหยุดนิ่ง. All Rights Reserved.